အာရှဒေသတွင်းရှိ စာသင်ကျောင်းများသည် ကွန်ပျူတာဉာဏ်ရည်တု (Artificial Intelligence – AI) နည်းပညာကို စာသင်ခန်းများအတွင်းသို့ တက်ကြွစွာ ထည့်သွင်းအသုံးပြုလာကြပြီး၊ ဆရာ၊ ဆရာမများ၏ သင်ကြားပြသမှုပုံစံနှင့် ကျောင်းသား၊ ကျောင်းသူများ၏ သင်ယူမှုဗျူဟာများကို သိသိသာသာ ပြောင်းလဲပေးလျက်ရှိပါသည်။
အရှေ့တောင်အာရှတစ်လွှားတွင် AI နည်းပညာကို ပညာရေးကဏ္ဍ၌ မည်သို့စနစ်တကျ အသုံးချရမည်ဆိုသည့် လမ်းညွှန်ချက်များနှင့် ပတ်သက်၍ လိုအပ်ချက်များ တစ်ဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာနေသည်။ EdTech Hub ၏ မကြာသေးမီက ထုတ်ပြန်ချက်များအရ ဒေသတွင်းရှိ မူဝါဒချမှတ်သူများနှင့် ဆရာ၊ ဆရာမများသည် သင်ကြားရေးနှင့် သင်ယူရေးလုပ်ငန်းစဉ်များကို အထောက်အကူပြုနိုင်ရန်အတွက် AI နည်းပညာကို ပိုမိုရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ နားလည်သဘောပေါက်ရန် ကြိုးပမ်းနေကြကြောင်း သိရသည်။
အဓိက တွေ့ရှိချက်များနှင့် အသုံးပြုမှုပုံစံများ
အစီရင်ခံစာများအရ အရှေ့တောင်အာရှရှိ ဆရာ၊ ဆရာမများ၏ ၈၆ ရာခိုင်နှုန်းခန့်သည် လုပ်ငန်းခွင်အတွင်း AI ကိရိယာများကို နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးဖြင့် စတင်စမ်းသပ်အသုံးပြုနေကြပြီဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့အနက် အဓိကအသုံးပြုသည့် ပုံစံများမှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်သည်။
- သင်ခန်းစာပြင်ဆင်ခြင်း (Lesson Planning) – ChatGPT ကဲ့သို့သော AI စနစ်များကို အသုံးပြု၍ စာသင်ချိန်အတွက် သင်ရိုးညွှန်းတမ်းများနှင့် သင်ခန်းစာများကို ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ရေးဆွဲခြင်း။
- သင်ထောက်ကူပစ္စည်းများ ထုတ်လုပ်ခြင်း – စာသင်ခန်းတွင်း အသုံးပြုမည့် လေ့ကျင့်ခန်းများနှင့် စာမေးပွဲမေးခွန်းများကို AI အကူအညီဖြင့် ဖန်တီးခြင်း။
- ရုံးလုပ်ငန်းဆိုင်ရာ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများ လျှော့ချခြင်း – ဆရာ၊ ဆရာမများ၏ စာရွက်စာတမ်းလုပ်ငန်းခွင် အချိန်ကုန်မှုများကို လျှော့ချပေးခြင်းဖြင့် ကျောင်းသားများနှင့် တိုက်ရိုက်ထိတွေ့ရမည့် အချိန်ကို ပိုမိုရရှိစေခြင်း။
ထို့အပြင် ထိုင်းနိုင်ငံကဲ့သို့သော နိုင်ငံအချို့တွင် AI စနစ်များကို ကျောင်းသားများ၏ လူမှုစီးပွားနောက်ခံ ဒေတာများနှင့် ချိတ်ဆက်ကာ အခွင့်အလမ်းနည်းပါးသော ကလေးငယ်များအတွက် တစ်ဦးချင်းစီနှင့် ကိုက်ညီမည့် ပညာရေးလမ်းကြောင်းများကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်ပေးရာတွင်လည်း အသုံးချနေသည်။
စိန်ခေါ်မှုများနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ
AI နည်းပညာသည် အခွင့်အလမ်းသစ်များကို ဆောင်ကြဉ်းပေးနေသော်လည်း ဒေသတွင်း၌ ကြီးမားသော စိန်ခေါ်မှုများနှင့် ရင်ဆိုင်နေရဆဲဖြစ်သည်။
ဒစ်ဂျစ်တယ် နည်းပညာကွာဟမှုသည် နည်းပညာလက်လှမ်းမီရုံမျှမကဘဲ နည်းပညာကို အသုံးချနိုင်စွမ်း (Literacy) ပေါ်တွင်လည်း မူတည်နေသည်။
၁။ အသိအမှတ်ပြုသင်တန်းများ မရှိနေခြင်း – ဆရာ၊ ဆရာမ အများစုသည် အဖွဲ့အစည်းဆိုင်ရာ တရားဝင် လမ်းညွှန်ချက် သို့မဟုတ် စနစ်တကျ သင်တန်းတက်ရောက်ဖူးခြင်း မရှိဘဲ မိမိဖတ်သာ စမ်းသပ်အသုံးပြုနေကြရသည်။
၂။ ယုံကြည်စိတ်ချရမှုနှင့် ဘက်လိုက်မှု (Bias) – AI မှ ထွက်ပေါ်လာသော အချက်အလက်များသည် စာသင်ခန်းတွင်း အသုံးပြုရန် သင့်လျော်မှန်ကန်မှု ရှိ၊ မရှိနှင့် နည်းပညာအပေါ် အလွန်အကျွံ မှီခိုလာမည်ကို စိုးရိမ်မှုများ ရှိနေဆြဖြစ်သည်။
၃။ ဒေတာလုံခြုံရေးဆိုင်ရာ ဟာကွက်များ – အုပ်ချုပ်မှုပိုင်းဆိုင်ရာ အားနည်းချက်များကြောင့် ကလေးသူငယ်များ၏ ကိုယ်ရေးအချက်အလက် လုံခြုံမှု (Privacy) ချိုးဖောက်ခံရနိုင်ခြေ သို့မဟုတ် စီးပွားရေးအရ အမြတ်ထုတ်ခံရနိုင်ခြေများ ရှိနေသည်။
ပညာရေးပညာရှင်များ၏ အဆိုအရ AI နည်းပညာကို အောင်မြင်စွာ အကောင်အထည်ဖော်နိုင်ရန်မှာ နည်းပညာပစ္စည်းများ ဝယ်ယူဖြည့်ဆည်းရုံဖြင့် မလုံလောက်ဘဲ၊ ဆရာ၊ ဆရာမများ၏ အရည်အသွေးကို မြှင့်တင်ပေးခြင်းနှင့် ခိုင်မာသော မူဝါဒလမ်းညွှန်ချက်များ ချမှတ်ပေးခြင်းတို့ကသာ အဓိကသော့ချက်ဖြစ်ကြောင်း ထောက်ပြထားကြပါသည်။
ref: https://www.abc.net.au/news/2026-05-31/schools-in-asia-embracing-ai/106703054
